En dan ben je ineens weer thuis... Heel gek is dat. Alles is weer zo gewoon en alles is precies zoals het was toen ik weg ging. Alhoewel niet alles hetzelfde is, ik heb er een hele bijzondere ervaring bij.
Ik ben ontzettend blij dat ik naar Zuid-Afrika ben geweest, horen over vrijwilligerswerk of het zien van beelden op televisie is iets heel anders dan het zelf ervaren hoe het is. Het is heel bijzonder om onderdeel te zijn van een lokale organisatie, om samen te werken met mensen die zelf ook in een township wonen.
Nu is het tijd om alle indrukken van de afgelopen weken te verwerken en mijn foto's uit te zoeken.
Hai allemaal!
Wat een hekel heb ik aan afscheid nemen zeg! De afgelopen dagen hebben geheel in het teken van afscheid nemen gestaan. Kleine cadeautjes regelen, nog snel wat foto's maken en gedag zeggen tegen alle mensen die we hier in P.E ontmoet hebben. Gister hadden we de kinderen op het HDC al een cadeautje gegeven, een opgeblazen ballon met een lange jan, omdat het Marije haar laatste dag was. Voor de docenten hadden we foto's gemaakt.
We werden bedankt met prachtige zang van Gugu, Celia, Sandile, Tozame en Celiwe: We believe in a safe Africa. Heel mooi!
Ook smiddags zongen de kinderen van de aftercare nog een paar liedjes voor ons. Noortje heeft het gefilmd, dus de liefhebbers kunnen bij mij op mijn laptoppie komen luisteren.
aahhh ik had net een heel lang verhaal getypt over het sponsorgeld, druk ik op een verkeerd knopje.... alles verdwenen!!!!
Goed, ik hou het nu iets korter want morgen gaat om 6 uur s ochtends mijn wekker voor een lange werkdag en het is nu al half 12.
Als eerste wil ik alle sponsoren van harte bedanken voor het geld en ik kan jullie verzekeren dat het heel goed gebruikt is!
Het grootste gedeelte van het geld wordt gebruikt voor het financieren van het plafond, de vloeren en de verf etc. van een nieuw te bouwen gebouw. Als het goed is wordt deze week gestart met de bouw daarvan.
Hai allemaal!
Deze week liepen wij, vier blanke meiden, beladen met tassen de township in met een lokale vrouw om haar shack (krot) waterdicht te gaan maken. Marije had dit beloofd aan die vrouw omdat alles nat was geregend in het huisje en haar baby daar ziek van werd. Een heel apart gevoel gaf dat, zo door de 'gevaarlijke' township te lopen, waar we continu voor gewaarschuwd worden.
Gelukkig kregen we na een kwartiertje hulp van een paar mannen die door Derrick & Diane in hun huis opgevangen worden omdat zij aan het afkicken zijn van hun verslaving. 1 van deze mannen is op het dak van de shack geklommen en heeft alle gaten met een soort tape gedicht. Ik heb met foam (purschuim) alle gaten in de zijkanten van het huisje gedicht (lees alle kieren tussen de golfplaten).
Hoi allemaal
Ik zal even uitgebreid uitleg geven over het project want dat mis ik een beetje in mijn vorige berichten.
Het human dignity centre heeft een crisisprogramma voor kinderen en hun gezinnen uit de walmer townships. Elke ochtend is er van 8 tot 12 kleuterschool voor kinderen van 2 tot 5 jaar. Hier leren ze wat engelse woorden, leren ze tellen in het engels, de namen van de kleuren en leren ze hun naam schrijven.
Alle kindjes die hier komen wonen in de townships en velen hebben heftige dingen meegemaakt. Hierdoor komt het vaak voor dat kinderen spontaan hartverscheurend beginnen te huilen in de klas. Dit is vooral het geval op maandag, omdat in de weekenden vaak veel gedronken wordt door de ouders.
Hi Again!
Wat hebben we al veel meegemaakt! Het eerste weekje reizen is alweer achter de rug. We hebben onwijs genoten van die week en hebben heel veel gezien!
In mossel bay (zie mijn vorige berichtje) zijn we voordat we weggingen nog een een shark lab geweest. We hadden iets heel bijzonders verwacht met opengesneden haaien, maar die hadden ze niet. Het stelde eigenlijk niet zo veel voor maar het was toch wel leuk :-) We hebben lekker op een terrasje gezeten met uitzicht op de oceaan (helaas voor Noortje.... geen walvissen gezien).
hoi hoi !
Hier weer een berichtje, uit Mosselbaai deze keer.. maar ik zal eerst even wat vertellen over de afgelopen dagen.
In Kaapstad hebben we ontzettend veel gedaan. Stadswandeling met musea, castle of good hope, company's gardens met heeele brutale eekhoorntjes.
Dinsdag wilden we naar Robbeneiland gaan, maar we hadden nog niet geboekt en maandag bleek het al 'fully booked' te zijn. Dus dinsdag ochtend vroeg opgestaan en een half uur hard gelopen naar waterfront. Toen we daar aankwamen was het 5 voor negen terwijl de boot om 9 uur zou vertrekken.
Marije en Noortje vertelden al hijgend dat we 'really, really, really, really wanna go on this boat to robben island'.
londen airport
Els: gate closes at 20.00 uur
Noortje: hoe laat is het eigenlijk?
Els: uhhh 20.10 uur...
toen moesten we heel hard rennen naar gate 50 om onze vlucht te halen. Daar aangekomen gingen de eerste mensen het vliegtuig al in, maar wij konden gelukkig nog even wachten (lees: weer op adem komen).
De vlucht van Londen naar Kaapstad verliep heel rustig. In Kaapstad hebben we Marije ontmoet en zijn we naar een hostel gegaan. We zitten nu in een hostel in Long street. Dit is een vrij drukke straat waar je ook s'avonds kan lopen omdat er overal beveiliging staat.
Gister hebben we lekker krokodil gegeten bij Mama Africa onder het genot van Live Music. Super leuk!
Helaas is het erg slecht weer. Vandaag heeft het aan een stuk door gegoten. We zijn wel nog even naar Waterfront geweest waar we naar een groot aquarium zijn geweest en wilde zeehonden in de baai hebben zien zwemmen.
en dan is de dag aangebroken waarop ik vertrek. Ik vertrek dan s’avonds van Amsterdam naar Londen, waar ik Noortje tegen kom. Hier vandaan vliegen we samen naar Kaapstad. Wonder boven wonder heeft de vliegmaatschappij ons naast elkaar geplaatst, dus kunnen we nog gauw wat dingetjes over Kaapstad uitzoeken in het vliegtuig. In Kaapstad voegt Marije zich bij ons en dan zijn we voor deze week compleet. We zullen een paar dagen in Kaapstad blijven en dan met de bazbus (hop on- hop off bus voor backpackers) richting Port Elizabeth gaan.

Naam: Els Boot
Leeftijd: 23
Was vrijwilliger bij Human Dignity Centre van 20 jul 2009 tot 15 aug 2009
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
